سر سیلندر تویوتا 1HZ 11101-17010

سرسیلندر تویوتا 1HZ 11101-17010

ستایش یا سرزنش، مانند باد می‌آیند و می‌روند.
برچسب‌های «من» را جدا کن.
هیچ‌کدام از این‌ها اصلاً اهمیتی ندارند.

افتخار و ستایش چیستند؟ چرا ما را خوشحال می‌کنند؟ کدام جنبه روانشناختی ارضا می‌شود؟
وقتی سردت است، آیا ستایش می‌تواند تو را گرم کند؟ وقتی گرسنه‌ای، آیا ستایش می‌تواند جایگزین یک وعده غذایی شود؟ وقتی خسته‌ای، آیا ستایش می‌تواند جایگزین استراحت شود؟

در واقعیت، ستایش نه می‌تواند به عنوان لباس، غذا یا استراحت عمل کند و نه می‌تواند هیچ مشکل عملی دیگری را حل کند. پس چرا اینقدر به افتخار و ستایش اهمیت می‌دهیم، حتی بیشتر از زندگی خود به آن‌ها ارزش می‌دهیم؟ بنیاد روانشناختی این وابستگی، خود-گرفتگی است.

ماهیت خود-گرفتگی در چندین ویژگی آشکار می‌شود:
اول، حس اهمیت. مهم‌ترین فرد در جهان کیست؟ همه احساس می‌کنند - «من» مهم‌ترین هستم. چیزهایی که در اصل به شما مربوط نمی‌شوند، ناگهان پس از برچسب‌گذاری به عنوان «مال من» مهم می‌شوند. برچسب را بردارید، و آن‌ها درست مثل هر چیز دیگری می‌شوند.

اما «خود» مانند یک شرکت پوسته است - یک احساس خالی بدون محتوای اساسی. بنابراین، دائماً اهمیت خود را برای به دست آوردن حس وجود تقویت می‌کند.

دوم، حس برتری. همه می‌خواهند احساس برتری نسبت به دیگران داشته باشند. هر چیزی که به «من» مربوط می‌شود باید استثنایی به نظر برسد.

از آنجایی که ما به اصطلاح افتخار را بیش از حد ارزش‌گذاری می‌کنیم، وقتی توسط دیگران مورد افترا یا تحقیر قرار می‌گیریم، عصبانی می‌شویم. تنها با شناخت ماهیت وهم‌آلود افتخار است که می‌توانیم با آن با آرامش روبرو شویم، وقتی افتخار آسیب می‌بیند، بی‌تزلزل بمانیم و آن را با صلح بپذیریم.

چه ستایش و افتخار باشد و چه افترا و حمله، در نهایت مانند باد هستند - می‌آیند و می‌روند. هیچ‌کدام از این‌ها واقعاً اهمیتی ندارند.

---